تبلیغات
کافه آنلاین - مطالب مرداد 1397

همانطوری که در زندگی یک شخص حقیقی سجل یا شناسنامه او باعث هویت و اعتبارش می شود در شخص حقوقی نیز اساسنامه به او هویت و اعتبار می دهد و حدود اختیارات و وظایف مدیران و میزان مسئولیت آن ها و چگونگی عملکرد آن ها در آن قید می گردد.بنابراین شرکت های سهامی عام و سهامی خاص باید دارای اساسنامه ای باشند.اساسنامه مهمترین سند شکل گیری شرکت است چرا که چارچوب فعالیت شرکت،خط مشی آن،وظایف و اختیارات مدیران و بازرسان و نحوه انتخاب آن ها و همچنین نحوه تداوم یا خاتمه فعالیت شرکت توسط آن تدوین و ترسیم می شود.طرح اساسنامه برای کلیه شرکت ها ضروری و مجری می باشد.به موجب ماده 8 طرح اساسنامه می بایست با قید تاریخ به امضاء موسسین رسیده و با ملحوظ داشتن سهامی عام یا سهامی خاص بودن آن مشتمل بر مطالب ذیل باشد:
1.نام شرکت
2.موضوع شرکت به طور صریح و منجز
3.مدت شرکت
4.مرکز اصلی شرکت و محل شعب آن،اگر تاسیس شعبه مورد نظر باشد.
5.مبلغ سرمایه شرکت و تعیین مقدار نقد و غیر نقد آن به تفکیک
6.تعداد سهام بی نام و بانام و مبلغ اسمی آن ها و در صورتی که ایجاد سهام ممتاز مورد نظر باشد،تعیین تعداد و خصوصیات و امتیازات این گونه سهام
7.تعیین مبلغ پرداخت شده هر سهم و نحوه مطالبه بقیه مبلغ اسمی هر سهم و مدتی که ظرف آن باید مطالبه شود،که به هر حال از پنج سال متجاوز نخواهد بود.
8.نحوه انتقال سهام با نام
9.طریقه تبدیل سهام با نام به سهام بی نام و بالعکس
10.در صورت پیش بینی این امکان صدور اوراق قرضه،ذکر شرایط و ترتیب آن
11.شرایط و ترتیب افزایش و کاهش سرمایه
12.مواقع و ترتیب دعوت مجامع عمومی
13.مقررات راجع به حد نصاب لازم جهت تشکیل مجامع عمومی و ترتیب اداره آن ها
14.طریقه شور و اخذ رای و اکثریت لازم برای معتبر بودن تصمیمات مجامع عمومی
15.تعداد مدیران و طرز انتخاب و مدت ماموریت آن ها و نحوه تعیین جانشین برای مدیران که فوت یا استعفاء می کنند یا محجور یا معزول و یا به جهات قانونی ممنوع می گردند.
16.تعیین وظایف و حدود اختیارات مدیران
17.تعداد سهام تضمینی که مدیران باید به صندوق شرکت بسپارند.
18.تعداد بازرسان و نحوه انتخاب و مدت ماموریت آن ها
19.تعیین آغاز و پایان سال مالی شرکت و موعد تنظیم ترازنامه و حساب سود و زیان و تسلیم آن به بازرسان و به مجمع عمومی سالانه.
20.نحوه انحلال اختیاری شرکت و ترتیب تصفیه امور آن
21.نحوه تغییر اساسنامه
تغییرات اساسنامه:
به موجب ماده ی 83 ل.ا.ق.ت هر گونه تغییر در اساسنامه در صلاحیت مجمع عمومی فوق العاده می باشد.البته این امر مشروط بر این است که این تغییرات خلاف قانون نباشد.به عنوان مثال مجمع عمومی فوق العاده نمی تواند مدت مدیریت مدیران را بیش از دو سال قرار دهد چون بر خلاف ماده 109 ل.ا.ق.ت می باشد.همینطور مجمع عمومی فوق العاده نمی تواند در حقوق دارنده نوع مخصوصی از سهام تغییراتی به وجود بیاورد مگر بعد از تصویب آن ها


  • آخرین ویرایش:شنبه 27 مرداد 1397
نظرات()   
   


    تعریف اتحادیه تعاونی

اتحادیه تعاونی با عضویت تعاونی هایی که دارای موضوع فعالیت واحد باشند ، در سطح شهرستان یا استان تشکیل می شود. اتحادیه باید حداقل هفت عضو داشته باشد. شرکت های تعاونی و اتحادیه ی استانی می توانند با مجوز وزارت تعاون اتحادیه تعاونی مرکزی تشکیل دهند. بدین ترتیب انواع اتحادیه های تعاونی عبارت اند از : اتحادیه تعاونی شهرستان ، اتحادیه تعاونی استان و اتحادیه تعاونی مرکزی
هر شرکت تعاونی فقط می تواند عضو یک اتحادیه شهرستانی، استانی یا مرکزی باشد ، ولی عضویت در بیش از یک اتحادیه برای شرکت های تعاونی که نوع و موضوع فعالیت آن ها متعدد باشد ، بلامانع است. برای هر موضوع فعالیت تعاونی، در هر شهرستان فقط یک اتحادیه تشکیل می شود. اتحادیه تعاونی دارای شخصیت حقوقی است و باید پس از تشکیل به ثبت برسد.

    مقاصد اتحادیه تعاونی

اتحادیه تعاونی برای تامین تمام یا قسمتی از مقاصد ذیل تشکیل می شود که می توان آن ها را در سه گروه کلی جای داد :
الف ) خدمات دهی
-  دادن خدمات آموزشی ، فرهنگی و تبلیغاتی مربوط  به امور تعاون به تعاونی های عضو و بالا بردن سطح علمی ، فنی ، تخصصی و اطلاعات مورد نیاز اعضای آن ها و گسترش تعلیمات تعاونی ؛
-  دادن خدمات تحقیقاتی و مطالعاتی در موضوعات مورد نیاز تعاونی های عضو و کمک به جمع آوری آمار و اطلاعات و دادن گزارش های اقتصادی و اجتماعی به آنان و وزارت تعاون ؛
-  دادن خدمات اداری و مالی ، حسابداری و حسابرسی ، بازرسی ، تجاری ، اعتباری ، تشکیل صندوق های قرض الحسنه و سایر فعالیت های اقتصادی مورد نیاز تعاونی های عضو ؛
-  دادن خدمات فنی ، تخصصی ، حقوقی و قبول وکالت اعضا در کلیه امور مورد نیاز آنان و دادن خدمات مشاوره ای ، راهنمایی و سایر تسهیلات مورد نیاز تعاونی ها
ب ) کمک رسانی و تامین نیازها
- کمک به سازماندهی و حسن اداره امور و هماهنگی حفاظت و توسعه تعاونی هایی با موضوع فعالیت هر اتحادیه تعاونی ؛
-  کمک به برقراری ارتباط وهمکاری متقابل بین تعاونی ها با مردم یا دولت و سایر ارتباطات داخلی و خارجی ؛
-  تامین نیازهای مشترک ، بازاریابی ، خرید ، فروش ، صادرات و واردات تعاونی های عضو
ج) نظارت و حل اختلاف
-  نظارت بر التزام تعاونی های با وضوع فعالیت مندرج در اساسنامه مربوط به رعایت قوانین و مقررات مربوط و معرفی متخلفان به مراجع قانونی ذی ربط ؛
-  حل اختلاف و داوری در محدوده امور مربوط به تعاونی ها ، به صورت کدخدا منشی و برقراری صلح میان اعضای تعاونی ها

    مدارک لازم برای عضویت

تعاونی متقاضی عضویت باید مدارک ذیل را به اتحادیه تسلیم کند :
- درخواست کتبی عضویت و تعهدنامه رعایت مقررات اساسنامه اتحادیه ؛
- نسخه ای از آخرین آگهی تغییرات ثبتی ، مبنی بر انتخاب هیئت مدیره و دارندگان امضای مجاز ؛
- صورت جلسه مجمع عمومی عادی ، مبنی بر تصویب عضویت در اتحادیه 


  • آخرین ویرایش:-
نظرات()   
   

برند یک نام تجاری، علامت یا نشانی است که برای شناسایی کالاها یا خدمات فروشنده و متمایز کردن این کالا ها یا خدمات رقبا به کار می رود. در واقع برند اسم یا عنوانی است که معرفی کننده شخص حقیقی یا حقوقی می باشد و سبب شناسایی فروشنده یا سازنده می گردد.هر شخص اعم از حقیقی یا حقوقی

(شرکت یا فرد) مدارکی دال بر تولید- توزیع- بسته بندی- خرید و فروش و یا واردات و صادرات کالا) و یا مدارکی جهت فعالیت در زمینه خدماتی خاص داشته باشد می تواند در همان زمینه تقاضای ثبت نام و لوگوی خود را بدهد.
یادآوری می گردد که :
- داشتن برند اختیاری است جز در موردهایی که دولت آن را ضروری دانسته باشد.
- با ثبت نام و علامت تجاری فرش طبق قانون ثبت نام و علائم تجاری حقیقی / حقوقی حق انحصاری پیدا می کنید. و به موجب آن می توانید از عرضه کالاهای یکسان یا مشابه توسط اشخاص ثالث جلوگیری به عمل آورید.
- برای ثبت چند برند تجاری باید به تعداد علائم اظهارنامه داده شود.
- هر گونه تغییر در آدرس رسمیت ندارد مگر اینکه به ثبت رسیده باشد.
- برند قابل نقل و انتقال است و باید طبق مقررات ، به ثبت برسد.
- برای ثبت برند ، گواهی یا مدرکی صادر می شود.

    ثبت برند فرش

با توجه به آن که ایران ، بزرگ ترین تولیدکننده و صادرکننده فرش های دست بافت ( 75% کل تولید جهان ) می باشد، ثبت این برند از اهمیت خاصی برخوردار بوده و به همین دلیل، تجار حساسیت زیادی نسبت به تعیین علامت تجاری و حفاظت و صیانت از آن نشان می دهند.در واقع، شرکت هایی که دارای برند فرش هستند، می توانند محصولاتشان را از سایر محصولات متمایز سازند و از طریق برند محصول خود، برای گسترش معروفیت و کسب درآمد بیشتر اقدام نمایند.
در کشور ما ، وفق بند الف و ب ماده 30 قانون جدید ثبت علائم مصوب 1386 ، تنها ثبت علائمی پذیرفته است که قابل روئت باشد و ثبت علائم تجاری صوتی ، بوها یا طعم های مختلف و هر گونه علائم غیر قابل روئت پذیرفته نیست. در این ماده آمده است :
علامت ، علامت جمعی و نام تجاری عبارتند از:
الف- علامت یعنی هر نشان " قابل رویتی " که بتواند کالاها یا خدمات اشخاص حقیقی یا حقوقی را از هم متمایز سازد.
ب- علامت جمعی یعنی هر نشان " قابل رویتی " که با عنوان علامت جمعی در اظهارنامه ثبت معرفی شود و بتواند مبدا و یا هر گونه خصوصیات دیگر مانند کیفیت کالا یا خدمات اشخاص حقیقی یا حقوقی را که از این نشان تحت نظارت مالک علامت ثبت شده جمعی استفاده می کنند متمایز سازد.
ج- نام تجاری یعنی اسم یا عنوانی که معرف و مشخص کننده شخص حقیقی یا حقوقی باشد.
علائم تجاری غیر قابل ثبت :
بر اساس ماده ی 32 قانون ثبت اختراعات ،طرح های صنعتی و علائم تجاری در ایران (مصوب 1386 هجری شمسی) علامت در موارد زیر قابل ثبت نیست:
الف) نتواند کالاها یا خدمات یک موسسه را از کالاها و خدمات موسسه ی دیگر متمایز سازد.
ب) خلاف موازین شرعی یا نظم عمومی یا اخلاق حسنه باشد. (علائمی که به عنوان علامت تجارتی به کار می رود یا یکی از اجزای علامت تجارتی را تشکیل می دهد،به هیچ وقت نمی تواند بر خلاف ضوابط اسلامی باشد).
ج) مراکز تجاری یا عمومی را به ویژه در مورد مبدا جغرافیایی کالاها یا خدمات یا خصوصیات آن ها گمراه کند.
د) عین یا تقلید نشان نظامی ، پرچم ، یا سایر نشان های مملکتی یا نام یا نام اختصاری یا حروف اول یک نام یا نشان رسمی متعلق به کشور ،سازمان های بین الدولی یا سازمان هایی که تحت کنوانسیون های بین المللی تاسیس شده اند بوده یا موارد مذکور یکی از اجزای آن علامت باشد ،مگر آن که توسط مقام صلاحیتدار کشور مربوط یا سازمان ذی ربط اجازه ی استفاده از آن صادر شود.
ه- عین یا به طرز گمراه کننده ای شبیه یا ترجمه ی یک علامت یا نام تجاری باشد که برای همان کالاها یا خدمات مشابه متعلق به موسسه ی دیگری در ایران معروف است.
و- عین یا شبیه آن قبلا برای خدمات غیر مشابه ثبت و معروف شده باشد مشروط بر آن که عرفاَ میان استفاده از علامت و مالک علاکت معروف ارتباط وجود داشته و ثبت آن به منافع مالک قبلی لطمه وارد سازد.
ز- عین علامتی باشد که قبلاَ به نام مالک دیگری ثبت شده و یا تاریخ تقاضای ثبت آن مقدم یا دارای حق تقدم برای همان کالا و خدمات و یا برای کالا و خدماتی است که به لحاظ ارتباط و شباهت موجب فریب و گمراهی شود.

    مدارک مورد نیاز برای تقاضای ثبت برند فرش :

جهت ثبت علامت تجاری باید کلیه ی مدارک قانونی فراهم باشد و کل مراحل قانونی ثبت طی شود.
- مدارک هویت اشخاص حقیقی: (کپی شناسنامه، کپی کارت ملی)
- مدارک هویت اشخاص حقوقی : (آخرین روزنامه رسمی دلیل مدیریت کپی مدارک شناسنامه صاحبان امضا)
- مدارک مربوط به نماینده یا وکیل که دارای حق امضا باشند. (چنانچه برای انجام امور از وکیل استفاده می نمایید)
- اگر برند لاتین باشد یا ریشه عربی داشته باشد باید کارت بازرگانی داشته باشید.
- کپی مجوز فعالییت
- نمونه علامت (باید یک نمونه را آپلود کرده و همزمان با پر کردن اظهارنامه و چند نمونه گرافیکی از علامت را همراه با دیگر مدارک تقدیم نمایید.)
- باید مدارکی را که نشان دهنده ی فعالیت شما در حوزه معینی همچون آموزشی،پزشکی و ...باشد را که می خواهید علامت مربوط به آن را ثبت کنید ارایه دهید.
- چنانچه می خواهید در صورت نیاز از حق تقدم استفاده کنید باید مدارک مربوط به آن را همزمان که اظهارنامه را تسلیم می کنید تسلیم نمایید.
- کپی جواز تاسیس بهره برداری،پروانه ساخت و یا هر گونه مجوز فعالیت (برای اشخاص حقوقی)
- اگر متقاضی ثبت،خارجی می باشد باید معادل ارزی هزینه های ثبتی را بپردازد.
- هزینه اظهارنامه اشخاص حقیقی و حقوقی مطابق جدول تعیین شده می باشد.


  • آخرین ویرایش:سه شنبه 23 مرداد 1397
نظرات()   
   

شرکت مفهومی است که نشانگر مشارکت می باشد و مشارکت یا مشارکه از باب مفاعله، دلالت بر دخالت حداقل دو شخص در امر مورد نظر را دارد. شرکت ها را به طور کلی می توان به دو دسته تقسیم نمود. شرکت هایی که قانون مدنی از آن ها نام برده است با عنوان " شرکت مدنی " و شرکت های مورد بحث در قانون تجارت با عنوان " شرکت های تجاری یا حقوقی "
در ادامه به توضیح راجع به این شرکت ها، و امتیازات شرکت های تجاری نسبت به شرکت مدنی می پردازیم.
شرکت بازرگانی یا تجاری، عبارت است از اجتماع دو یا چند شخص حقیقی یا حقوقی که با هدف کسب سود، عملیات تجاری انجام می دهند.
همان طور که گفته شد، علاوه بر شرکت تجاری، نوع دیگری شرکت وجود دارد که تحت عنوان " شرکت مدنی " مطرح می باشد، ولی چون انگیزه تاسیس آن تجارت نیست بنابراین عملیات تجاری انجام نمی دهد.

شرکت مدنی دارای مشخصاتی به شرح ذیل می باشند :
الف- فاقد شخصیت حقوقی هستند.
ب- موضوع آن، معاملات غیرتجاری است.
ج- هدف آن، انتفاع غیرتجاری است.
د- اقامتگاه و تابعیت ندارد.
ه- عمدتاَ با ثبت در دفاتر رسمی هویت پیدا می کنند.
و- شرکاء آن مجتمعاَ نمایندگی شرکت را به عهده دارند.
ز- هر چند به طور معمول این شرکت ها در نتیجه و اختیار شرکاء به وجود می آیند ولی بعضی از آن ها بدون اراده و اختیار شرکاء به وجود می آیند. از جمله شراکت ورثه در مال الترکه.
در صورتی که شرکت های تجاری، دارای شخصیت حقوقی هستند، موضوع آن ها تجاری است. الزاماَ دارای اقامتگاه و تابعیت می باشند، در اداره ثبت شرکت ها به ثبت می رسند، نمایندگی شرکت به عهده مدیران است و بالاخره اینکه حتماَ و ضرورتاَ با اراده و اختیار شرکاء به وجود می آیند.
حال ممکن است این سوال مطرح شود که مبنای تحول شرکت مدنی به سوی شرکت تجاری و یا به عبارتی شرکت دارای شخصیت حقوقی چیست. شرکت های تجاری از چه امتیازاتی در برابر شرکت های مدنی برخوردارند ؟ به نظر می رسد که می توان لااقل سه عامل را در پیدایش این تحول موثر دانست.
اولاَ : تعداد روابط شرکا با یکدیگر و همچنین تعداد روابط شرکا با اشخاص ثالث در شرکت مدنی بسیار زیاد است. بدین معنا که در نتیجه قرارداد شرکت هر شریک با چند شریک دیگر دارای رابطه حقوقی می گردد و هر شخص ثالث نیز که با شرکت وارد معامله می شود در واقع با تمام شرکا رابطه حقوقی برقرار می کند. تعدد این روابط برای تسریع در اداره مال مشاع و حل و فصل آسان اختلافات احتمالی موانع زیادی ایجاد می کند.
در مقابل، شخصیت حقوقی، روابط شرکا با یکدیگر و شرکا با اشخاص ثالث را بسیار ساده می کند . به نحوی که می توان از این طریق هزاران شریک را بدون نگرانی از بروز اختلال و بی نظمی در روابط گردهم آورد.
ثانیاَ : شخصیت فرضی شرکت تجاری این امکان را فراهم می کند که شرکا دائماَ به صورت قهری یا ارادی تغییر کنند اما شخصیت فرضی شرکت باقی بماند. از همبن رو امروزه شاهد وجود شرکت هایی هستیم که عمر آن ها خیلی بیش از عمر اشخاص حقیقی است. عمر طولانی شرکت های تجاری تاثیر مثبتی در اقتصاد جامعه دارد .
ثالثاَ : شخصیت حقوقی شرکت این امکان را فراهم می کند که دارایی شخصی شرکا از دارایی شخصیت فرضی حاصل از عقد شرکت جدا شود. این ویژگی برای سرمایه گذاران امنیت به وجود می آورد هر چند که ممکن است طلبکاران شرکت را با خطر مواجه نماید. 


  • آخرین ویرایش:-
نظرات()   
   


    توقیف سهام در شرکت سهامی

در خصوص توقیف سهام شرکت به نکات ذیل توجه داشته باشید :
1- سهام شرکت مالیت دارد، از این رو در قبال دیون سهام دار به سایرین، قابل توقیف است.
2- سهام سهام داران در قبال دیون شرکت قابل توقیف نیست، چرا که شرکت صاحب آن سهم نیست بلکه سهام داران صاحبان اند.
3- توقیف سهام بانام، با ممنوع نمودن ثبت نقل و انتقالات آن در دفتر ثبت سهام شرکت صورت می گیرد.
4- برای توقیف سهام بی نام به دلیل آنکه نقل و انتقالات آن در دفتر ثبت سهام شرکت ثبت نمی شود، توقیف باید از طریق توقیف فیزیکی برگه سهم صورت گیرد.
سوال: با توجه به آنکه در شرکت سهامی خاص بنا بر مفهوم مخالف ماده 41 ل. ا. ق. ت، نقل و انتقال سهام بانام ممکن است منوط به موافقت مدیران یا مجامع عمومی گردد، آیا می توان سهام بانام سهام داران آن شرکت را بابت دیونشان توقیف نمود ؟
جواب: در این خصوص اختلاف نظر است. نظر اقوی آن است که توقیف سهام در این شرکت ها مجاز است اما در صورتیکه توقیف منتهی به مزایده و فروش سهام گردد، نقل و انتقال آن باید با لحاظ مقررات اساسنامه به عمل آید. یعنی اگر در اساسنامه شرکت نقل و انتقال سهام منوط به موافقت مدیران یا مجمع عمومی شده باشد، پس از توقیف سهام برای آتکه سهام مزبور به شخصی که در مزایده به عنوان خریدار برنده شده است منتقل گردد نیاز به تصویب اکثریت مزبور می باشد. همچنین اگر شخصی در مرایده برنده نشود، و سهام به خود محکوم له ( شخصی که از سهام دار طلبکار است ) تملیک گردد، باز هم نیاز به تصویب اکثریت مقرر شده در اساسنامه می باشد. اما اگر در اساسنامه شرکت سهامی خاص چنین امری پیش بینی نشده باشد، سهام به نفع طلبکار توقیف شده و با حکم دادگاه به او منتقل می گردد.

    توثیق سهام شرکاء در شرکت سهامی

ممکن است این سوال مطرح شود که آیا سهام سهام داران شرکت سهامی می تواند در قالب عقد رهن به وثیقه گذارده شود ؟ با توجه به آنکه رهن ، عقدی عینی است و صحت آن منوط به تسلیم موضوع معامله است ، قبض و اقباض سهام به چه نحو به عمل خواهد آمد ؟ در این خصوص نکات ذیل قابل توجه است :
از آن جا که سهام دارای مالیت است از همین رو می تواند در قالب عقد رهن به وثیقه گذارده شود.
سهام دار می تواند سهام مزبور را بابت دیون خود به رهن گذارد یا آنکه آن را بابت دیون دیگران به رهن گذارد. به این حالت رهن مستعار گوییم.
اگر سهام شرکت بی نام باشد، قبض آن با تسلیم برگه سهم به مرتهن به عمل می آید.
اگر سهام بانام باشد، از آن جا که معیار تشخیص قبض عرفی است ، قبض آن با درج مراتب توثیق سهام  در دفتر ثبت سهام شرکت به عمل می آید.


  • آخرین ویرایش:-
نظرات()   
   
چهارشنبه 17 مرداد 1397  11:12 ق.ظ

جمهوری اسلامی ایران
قوه قضائیه
سازمان ثبت اسناد و املاک کشور
اظهار نامه ثبت اختراع

اینجانب نام مخترع ........................ ساکن(نشانی مخترع ).................. شغل (شغل مخترع) ..................... تبعه ..................... (وکالتا- اصالتا)از طرف (در صورتی که تقاضا توسط وکیل قانونی مخترع داده شود نشانی وی قید گردد.)
ساکن.......................................................................................................................................................................................................................................................................................................... که اقامتگاه قانونی خود را در تهران به نشانی زیر تعیین می نمایم :(نشانی مخترع یا وکیل قانونی قید شود.) .........................................................................................................................................
تقاضا دارم (اختراع-تکمیل اختراع)راجع به : (نوع اختراع و زمینه آن قید شود) ...................................    ...............................................................................................................................................................................................................................................................................................................
(چنانچه اختراع در خارج از ایران و در کشور های عضو اتحادیه عمومی بین المللی معروف به پاریس برای حمایت مالکیت صنعتی و تجاری و کشاورزی به ثبت رسیده باشد قسمت ذیل کامل گردد.)
که در تاریخ .................. در کشور ........................ شهر .................... به شماره ................... (تقاضای ثبت –ثبت)شده است برای مدت ..................... سال............... ماه ................ روز مطابق قانون ثبت اختراعات و آیین نامه اجرایی آن بنام ...................................... ثبت نمایید.
ضمایم عبارتند از : 1-سه نسخه توصیف اختراع 2-سه نسخه نقشه اختراع 3-رسید پرداخت هزینه قانونی 4-وکالت نامه
محل امضا.......................


  • آخرین ویرایش:چهارشنبه 17 مرداد 1397
نظرات()   
   
چهارشنبه 17 مرداد 1397  11:10 ق.ظ

• شرکت تعاونی :
شرکت تعاونی (co-operative) مشارکتی است که عده ای از افرادی که صنف یا تناسبی مشابه دارند مثلا خویشاوند، دوست، همسایه یا همشهری هستند برای دستیابی به منافع مشترک گرد هم می آیند و در حقیقت به هم کمک می کنند و برای تهیه مسکن یا خرید مایحتاج یا کسب اعتبار و وام، تعاونی درست می کنند، سرمایه معینی را در میان می گذارند و دسته جمعی مشکل را حل می نمایند؛ درواقع اعضای شرکت در کنار یکدیگر،جمعیتی کوچک را پدید می آورند.

• اهداف شرکت های تعاونی :
ماده 1 قانون بخش تعاونی، اهداف بخش تعاونی را چنین احصاء نموده است :
1. قرار دادن وسایل کار در اختیار کسانی که قادر به کارند ولی وسالیل کار ندارند.
2. قرار گرفتن مدیریت وسرمایه ومنافع حاصله در اختیار نیروی کار وتشویق بهره برداری مستقیم از حاصل کار خود
3. پیشگیری از تمرکز و تداول ثروت در دست افراد و گروههای خاص جهت تحقق عدالت اجتماعی
4.ایجاد وتأمین شرایط وامکانات کار برای همه به منظور رسیدن به اشتغال کامل
5.توسعه وتحکیم و مشارکت و تعاون عمومی بین همه ی مردم
6.پیشگیری از انحصار، احتکار، تورم و اضرار به غیر
7.جلوگیری از کارفرمای مطلق شدن دولت.

• انواع شرکت های تعاونی :
شرکت های تعاونی را می توان به طور کلی به سه گروه تولیدی، توزیعی و یا ( تولیدی_ توزیعی ) تقسیم نمود :
شرکت تعاونی تولیدی: مطابق ماده 190 قانون تجارت، به منظور اشتغال اعضاء تأسیس می شود که به تولیدات مربوط به کشاورزی، پرورش و صید ماهی، دامداری، دامپروری، تولیدات صنعتی، معدنی و احداث مسکن و یا کارهای فرهنگی فعالیت می کنند.
شرکت تعاونی توزیعی: شرکت تعاونی توزیعی (مصرف) وفق ماده 192 قانون تجارت به شرکت تعاونی های گفته می شود که برای مصارف مشترک اعضاء تأسیس شده که امور مربوط به تهیه مسکن و یا تهیه و توزیع کالا وآموزشی، بهداشتی و درمانی ویا سایر امور فعالیت می کند.
شرکت تعاونی تولیدی_ توزیعی: شرکت تعاونی که هم فعالیت تولیدی وهم فعالیت توزیعی داشته باشد به آن شرکت تعاونی تولیدی_ توزیعی می گویند.

• شرکت تعاونی آموزشگاه ها :
ماده 87 قانون شرکت های تعاونی مقرر می دارد: شرکت تعاونی آموزشگاه ها شرکتی است که با عضویت دانش آموزان یا دانشجویان مراکز آموزش به منظور آموزش عملی مقررات شرکت های تعاونی و تعمیم اصول تعاون برای تمام یا قسمتی از مقاصد زیر تشکیل می شود:
1- ایجاد فروشگاه و تهیه وسایل تحصیل و مصرفی اعضاء
2- تاسیس باشگاه و تهیه وسایل تفریحات سالم برای استفاده اعضاء
3- خرید مصنوعات و کاردستی اعضاء از طرف شرکت و فروش آن
4- تشویق اعضاء به پس انداز
5- تدارک وسائط نقلیه برای ایاب و ذهاب اعضاء
6- تدارک وسایل بهداشتی و درمانی اعضاء
7- ایجاد رستوران و کافه برای استفاده اعضاء

• هدف اصلی از تشکیل شرکت های تعاونی آموزشگاهها
همان طور که ماده 87 قانون شرکت های تعاونی اشاره می کند، هدف اصلی از تشکیل شرکت های تعاونی آموزشگاه ها تعمیم اصول تعاون به منظور آموزش عملی مقررات شرکت های تعاونی بین دانش آموزان یا دانشجویان مراکز آموزش عالی است و به این ترتیب کلیه دانش آموزان مدارس ابتدایی و مدارس راهنمایی و دبیرستان ها و همچنین دانشجویان آموزشکده ها، دانشکده ها، و دانشگاه ها با پرداخت بهای یک سهم می توانند به عضویت شرکت های تعاونی درآیند.

• انواع شرکت های تعاونی آموزشگاه ها
_شرکت های تعاونی آموشگاه هایی که اعضای آن به سن قانونی رسیده اند.
_شرکت های تعاونی آموزشگاه هایی که اعضای آن به سن قانونی نرسیده اند.
* شرکت های تعاونی آموزشگاها با توجه به این که دو گروه سنی ( یعنی دانشجویان مراکز آموزشی که به سن قانونی رسیده اند و دانش آموزان مدارس قبل از دبستان، مدرسه راهنمایی و دبیرستان اند) تشکیل می گردد دارای شرایط خاصی در تشکیل و همچنین مدیریت می باشند.

• خصوصیات شرکت های تعاونی آموزشگاهها :
خصوصیات شرکت های تعاونی آموزشگاه ها را اجمالاً می توان به شرح زیر توصیف نمود :
1- شرکت های تعاونی آموزشگاه ها به دو دسته تقسیم می شوند: آنها که با عضویت دانشجویان (دارای سن قانونی) تشکیل می شود، و آنها که با عضویت دانش آموزان (دارای زیر سن قانونی) تشکیل می گردد.
2- قانون حاکم بر شرکت های تعاونی آموزشگاه های با عضویت دانشجویان، قانون شرکت های تعاونی و قانون بخش تعاونی است و اعضای این گونه شرکت های تعاونی می توانند با عنایت به قانون فوق الذکر با اخذ مجوز از وزارت تعاون نسبت به تأسیس و تشکیل شرکت تعاونی اقدام کنند، فلذا اینگونه شرکت ها پس از تأسیس باید در اداره ثبت شرکت ها به ثبت برسد و اسامی مدیران و بازرس/بازرسان انتخابی، طبق قانون، از طرف آن اداره اعلان و در روزنامه رسمی درج و منتشر گردد.اینگونه شرکت ها می توانند مستقلاً و بر طبق اساسنامه خود به مبادرت به عملیات تجاری و به نام شرکت نزد بانک ها افتاح حساب کنند.برعکس، شرکت های تعاونی آموزشگاه هایی که اعضای آنها به سن قانونی نرسیده اند، پس از تشکیل باید در دفتر مخصوصی در ادارت آموزش و پرورش مناطق مربوطه که به این امر اختصاص داده شده ثبت شود و از طرف ادارات مربوطه تاریخ تشکیل و شماره ثبت و همچنین تاریخ انحلال آن ( در صورت انحلال) جهت اطلاع به وزارت تعاون ارسال گردد.
3- سن رشد (قانونی) برای معامله 18 سال است. پسر به شرط رسیدن به 15 سال و دختر به شرط رسیدن به 9 سال اگر چه طبق قانون مدنی ایران بالغ محسوب می شوند و می توانند ازدواج کنند، اما چنانچه بخواهند در امور مالی خود تصرف و یا مداخله داشته باشند یا استیفای حق کنند، قبل از رسیدن به سن 18 سال باید رشد خود را در محکمه به ثبوت برسانند و حکم رشد خود را از دادگاه دریافت دارند.
با این توضیح که انسان ایرانی به شرط رسیدن به سن 18سال رشید محسوب می شود و حق مداخله و تصرف در امور مالی و استیفای حقوق خود را دارد ( مگر اینکه خلاف آن در دادگاه ثابت شود) در شرکت های تعاونی آموزشگاه هایی که با اعضای کمتر از 18 سال و معمولا در مدارس ابتدایی، راهنمایی و دبیرستان تشکیل می شود اگر چه اعضای هیأت مدیره از بین اعضای شرکت انتخاب می شوند، اما طبق اصول حقوقی گفته شده قانونا حق و اختیار ندارند مستقلا مبادرت به عملیات تجاری کنند و یا با امضای خود اسناد تعهد آور صادر کنند و یا افتتاح حساب در بانکی کند ( زیرا بانک ها بنا به دلایل فوق اصولا حسابی به نام آن شرکت با امضای اعضای کمتر از 18 سال افتتاح نمی کنند و اسناد تعهدآوری از قبیل چک و غیره اصولا در اختیار آنان قرار نمی دهند) فلذا در اینگونه شرکت ها مدیر عامل و حسابدار شرکت حتما باید از طرف کارکنان آن مدارس و ترجیحا از بین کسانی که کلاس های آموزش تعاون را دیده باشند انتخاب شوند و فقط این اشخاص دارای حق امضای اسناد تعهدآور شرکت از جمله چکها و سفته ها و صدور سهام خواهند بود.

• نکات قابل توجه در مورد شرکت های تعاونی آموزشگاه ها :
1. در شرکت های تعاونی آموزشگاهها به طور اعم، اعضای هیأت مدیره نباید کمتر از 5 نفر و اعضای علی البدل کمتر از2 نفر باشند.
2. نظر به اینکه ابتدای سال تحصیلی در ایران از اول مهر و انتهای آن در آخر شهریور سال بعد است، دوره مالی شرکت های تعاونی آموزشگاه ها با دیگر تعاونی های مصرحه (صریح ) در قانون تشکیل شرکت های تعاونی متفاوت است و با سال تحصیلی وفق و تطبیق داده شده است و، به استثنای سال اول تاسیس، دوره مالی تعاونی های آموزشگاه ها از اول مهر تا شهریور سال بعد است.
3. حداقل بهای هر سهم در شرکت های تعاونی آموزشگاهها ده ریال و حداکثر بهای هر سهم یکصدریال است و چون در شرکت های تعاونی آموزشگاه هایی که در مدارس تشکیل می شود اعضای آن فاقد سن قانونی و اهلیت تصرف در مال هستند و به عبارت دیگر قانوناً نمی توانند معامله ای انجام دهند.سهام آنها باید توسظ اولیای قانونی آنان خریداری شود.
4. در شرکت های تعاونی آموزشگاه ها اعضایی که تحصیلاتشان به پایان می رسد حداکثر معادل ارزش روز سهام، با تصویب هیأت مدیره، ظرف مدت سه ماه از تاریخ پایان سال مالی، و بهای سهام اعضایی که به عللی در خلال سال تحصیلی از موسسه آموزشی خارج می گردند و بدین سان شرایط عضویت در شرکت های تعاونی آموزشگاه مورد نظر را از دست می دهند، با تصویب هیأت مدیره، حداکثر معادل ارزش روز سهام فوراً قابل پرداخت خواهد بود.
شرایط عضویت در شرکت های تعاونی آموزشگاه ها به شرح ذیل می باشد :
- تابعیت جمهوری اسلامی ایران
- نداشتن ممنوعیت قانونی و حجر
- خرید حداقل سهام مقرر در اساسنامه
- عضو نبودن در شرکت های تعاونی مشابه
- درخواست کتبی عضویت و تعهد رعایت مقررات اساسنامه تعاونی

• اسناد و مدارک مورد لزوم جهت ثبت شرکت های تعاونی:
برای ثبت شرکت های تعاونی تهیه و ارائه اسناد ذیل به وزارت تعاون ضروری است :
1- درخواست نامه برای ثبت شرکت های تعاونی
2- مجوز تشکیل شرکت تعاونی، صادره از وزارت تعاون
3- آگهی دعوت اولین جلسه مجمع عمومی ( موسس)
4- صورت اسامی وفهرست اعضای تعاونی با امضای اعضای حاضر در مجمع
5- صورتجلسه اولین مجمع عمومی (موسس) با امضای هیئت رئیسه مجمع
6- گواهینامه بانک مبنی بر واریز مبالغ اسمی سهام خریداری شده توسط اعضاء
7- ورقه ارزیابی آورده های غیر نقدی توسط کارشناس رسمی دادگستری(در صورت وجود آورده های غیر نقدی)
8- اساسنامه مصوب اولین مجمع عمومی (موسس)، امضاء شده توسط هیئت رئیسه مجمع
9- صورتجلسه هیئت مدیره مبنی بر انتخاب رئیس، نایب رئیس،منشی ومدیرعامل و دارندگان حق امضای شرکت (مدیرعامل، همراه یک یا دو عضو هیئت مدیره)
10- قبولی اعضای هیئت مدیره (مدیرعامل، بازرس/ بازرسان، اصلی وعلی البدل)


  • آخرین ویرایش:چهارشنبه 17 مرداد 1397
نظرات()   
   

هر شرکت سهامی به وسیله عده ای از اشخاص صاحب سهم اداره می شود؛ که قانون عنوان هیئت مدیره به آن ها داده است. افراد این هیئت ، هر یک نماینده شرکت هستند. یعنی از طرف شرکت نمایندگی دارند که مطابق قانون تجارت و اساسنامه شرکت در روابط خارجی شرکت با اشخاص ثالث و در روابط داخلی شرکاء و سایر ارکان شرکت از اختیاراتی که به آن داده شده است، در امور جاری شرکت اقدام نمایند . هیئت مدیره در برابر اختیارات خود متحمل مسئولیت می باشند. اختیارات و مسئولیت های هیئت مدیره در اساسنامه شرکت منعکس می گردد.
هیئت مدیره از میان صاحبان سهام که حق حضور در مجمع عمومی را دارند، انتخاب می شوند. اولین هیئت مدیره را مجمع عمومی موسس و هیئت مدیره های بعدی را مجامع عمومی سالانه ( عادی ) انتخاب خواهند کرد.
تعداد اعضای هیئت مدیره در شرکت سهامی خاص نباید از سه نفر و در شرکت سهامی عام نباید از پنج نفر کمتر باشد. علاوه بر اعضای اصلی یک یا دو نفر هم به عنوان عضو علی البدل خواهند شد.
ماده 112 ل. ا. ق. ت اعلام می دارد : در صورتی که بر اثر فوت یا اسعفاء یا سلب شرایط، یک یا چند نفر از تعداد اعضای هیئت مدیره کاسته شوند، یعنی تعداد اعضای هیئت مدیره از حداقل مقرر کمتر شود، اعضاء علی البدل به ترتیب مقرر در اساسنامه یا به ترتیب مقرر در مجمع عمومی عادی، جایگزین آن ها خواهند شد.
در صورتی که عضو علی البدل تعیین نشده باشد و یا تعداد اعضاء علی البدل، کافی برای تصدی محل های خالی در هیئت مدیره نباشد، مدیران باقیمانده باید بلافاصله مجمع عمومی عادی شرکت را جهت تکمیل اعضای هیئت مدیره دعوت نمایند.
چنانچه مدیران باقیمانده چنین دعوتی را ننمایند، هر ذینفعی حق دارد از بازرس یا بازرسان شرکت بخواهد که به دعوت مجمع عمومی عادی جهت تکمیل مدیران با رعایت تشریفات لازم اقدام کند و بازرس یا بازرسان مکلف به انجام چنین درخواستی می باشند. در صورت عدم اجرای درخواست توسط بازرس یا بازرسان، دارندگان بیش از پانزده درصد سرمایه می توانند به این امر اقدام نمایند.

    اشخاصی که نمی توانند به عضویت هیئت مدیره شرکت های سهامی انتخاب شوند

اشخاص ذیل به موجب ماده 111 لایحه قانونی اصلاح قسمتی از قانون تجارت نمی توانند به عضویت هیئت مدیره شرکت های سهامی انتخاب شوند :
1- محجورین و کسانی که حکم ورشکستگی آن ها صادر شده است.
2- کسامی که به علت ارتکاب جنایت یا یکی از جنحه های ذیل، به موجب حکم قطعی از حقوق اجتماعی کلاَ یا بعضاَ محروم شده باشند ؛ در مدت محرومیت های ناشی از : سرقت ، خیانت در امانت ، کلاهبرداری و جنحه هایی که به موجب قانون در حکم خیانت در امانت یا کلاهبرداری شناخته شده اند. مانند : اختلاس، تدلیس و تصرف غیرقانونی در اموال عمومی.
هر گاه شخصی که دارای یکی از سوابق مذکور باشد و به مدیریت شرکت انتخاب شود دادگاه شهرستان ( دادگاه عمومی ) به تقاضای هر ذینفعی پس از رسیدگی، حکم عزل مدیر مزبور را خواهد داد. این حکم قطعی و لازم الاجرا است. ( تبصره ماده 111 ل. ا. ق. ت )
انتخابات داخلی هیئت مدیره
هیئت مدیره باید یک نفر رئیس و یک نفر نایب رئیس از اشخاص حقیقی از بین خود انتخاب نمایند. اکثریت هیئت مدیره می تواند اشخاص مزبور را عزل و دیگری را از بین خود به این سمت انتخاب نمایند.
ضمناَ مدت ریاست و نیابت ریاست هیئت مدیره، بیش از مدت عضویت آن ها در هیئت مدیره نخواهد بود. همچنین نماینده شخص حقوقی عضو هیئت مدیره در حکم عضو هیئت مدیره تلقی می گردد و صلاحیت انتخاب به ریاست و نیابت ریاست را دارا می باشد.


  • آخرین ویرایش:چهارشنبه 17 مرداد 1397
نظرات()   
   
چهارشنبه 17 مرداد 1397  11:08 ق.ظ

شماره دفتر ثبت اختراع:..............
تاریخ ثبت اختراع:....................


جمهوری اسلامی ایران
اداره ثبت شرکتها و مالکیت صنعتی

گواهی نامه ثبت اختراع

طبق قانون ثبت اختراعات گواهی می شود اختراع راجع به ..................................................................
نام اختراع و رشته آن ذکر می گردد
......................................................................................................................................................... .........................................................................................................................................................
که در تاریخ ................ در کشور ................ به شماره ................... (تقاضای ثبت – ثبت )............... شده است بنام (نام مخترع قید خواهد شد)
.........................................................................................................................................................
مقیم (نشانی واقعی مخترع در صورتی که مقیم خارج از کشور باشد قید می گردد)

که نشانی خود را در ایران (نشانی مخترع قید خواهد شد ).................. تعیین نموده است .چ
برای مدت (مدتی که مورد تقاضای متقاضی است یا مدتی که اختراع ثبت شده در خارج از کشور دارای اعتبار است ).................. سال ................... ماه................. روز......................
به ثبت رسیده است این ورقه که یک نسخه از توصیف و نقشه اختراع را به پیوست دارد بمالک آن تسلیم گردید.
رئیس اداره ثبت شرکتها و مالکیت صنعتی


توجه:این گواهی توسط اداره ماکلیت صنعتی تکمیل می گردد


  • آخرین ویرایش:چهارشنبه 17 مرداد 1397
نظرات()   
   

صدور اوراق قرضه یا اوراق مشارکت با هدف سرمایه گذاری و جلب نقدینگی اشخاص صورت می گیرد. صرف نظر از ماهیت و آثار متفاوت آن ها، هدف هر دو عبارت از جذب نقدینگی به منظور سرمایه گذاری است. به همین دلیل توصیف این اوراق به عنوان اوراق سرمایه گذاری، توصیف مناسبی به نظر می رسد.
برای نخستین بار در بند " ب " تبصره 85 قانون برنامه پنج ساله دوم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در سال 1373، اوراق مشارکت به شرح ذیل تعریف گردید :
" اوراق مشارکت، اوراق بهاداری است که به قیمت اسمی مشخصی منتشر می شود و به سرمایه گذارانی که قصد مشارکت در اجرای طرح های زیر بنایی ، تولیدی و ساختمانی را دارند به فروش می رسد. خریداران این اوراق به نسبت قیمت اسمی در سود حاصل از اجرای طرح مزبور شریک خواهند شد ."
قانون نحوه انتشار اوراق مشارکت تلاش نمود تا تعریف کامل تری را به دست دهد. به موجب ماده 2 آن قانون ، اوراق مشارکت چنین تعریف شده است :
" اوراق مشارکت ، اوراق بهادار بانام یا بی نام است که به موجب این قانون به قیمت اسمی مشخص برای مدت معین منتشر می شود و به سرمایه گذارانی که قصد مشارکت در اجرای طرح های موضوع ماده 1 را دارند واگذار می گردد. دارندگان اوراق به نسبت قیمت اسمی و مدت زمان مشارکت در سود حاصل از اجرای طرح مربوط شریک خواهند بود ".
همان گونه که ملاحظه می گردد، در تعریف بالا برخلاف اوراق قرضه، به سود حاصل از مشارکت و نه بهره اشاره شده است. آیین نامه اجرایی همان قانون در ماده 1 ضمن تکمیل تعریف بالا اشخاص نجاز به انتشار اوراق مشارکت را مشخص نموده است، که علاوه بر دولت ، شهرداری ها ، نهادهای عمومی و عام المنفعه ، شرکت های سهامی عام و خاص و تعاونی نیز مجاز به انتشار اوراق مشارکت هستند.

    شرایط صدور اوراق مشارکت

جز دولت، اگر سایر دستگاه های مجاز ( یعنی شرکت های دولتی، شهرداری ها ، موسسات عمومی غیردولتی، موسسات عام المنعه ، شرکت های وابسته به دستگاه های مذکور، شرکت های سهامی عام و خاص و شرکت های تعاونی تولیدی ) بخواهند اوراق مشارکت منتشر کنند، باید قواعد ذیل را رعایت کنند : ( ماده 4 قانون نحوه انتشار اوراق مشارکت و ماده 26 قانون بازار اوراق بهادار )
1- در شرکت های دولتی انتشار اوراق مشارکت، باید به تصویب مجمع عمومی یا شورای عالی شرکت های مربوطه برسد.
2- حداکثر میزان ( سقف ) اوراق مشارکت قابل انتشار برای دستگاه های فوق، در هر سال با توجه به سیاست های پولی و مالی کشور توسط شورای پول و اعتبار تعیین و اعلام می گردد.
3- سازمان بورس بورس و اوراق بهادار طرح مشمول اوراق مشارکت را بررسی نموده و در صورتی که دارای توجیهات کامل اقتصادی، فنی و مالی باشد، پس از ارائه تضمین کافی توسط موسسه و یا شرکت متقاضی به بانک عامل، مجوز انتشار اوراق مشارکت را به میزان لازم صادر خواهد کرد.
به موجب مقررات لایحه اصلاحی قانون تجارت 1347 ، شرایط انتشار اوراق مشارکت عبارت است از :
1- تصویب مجمع عمومی فوق العاده و یا تجویز اساسنامه
2- توجیه فنی – اقتصادی و مالی
3- تناسب میزان ( سقف ) اوراق مشارکت قابل انتشار با خالص دارایی ناشر
4- تضمین بازپرداخت اصل و سود متعلق در سررسید های مقرر در اوراق مشارکت
5- دیگر شرایط ( شرایط خاص ) از جمله پرداخت کلیه سرمایه ثبت شده شرکت، گذشت حداقل دو سال از تاریخ ثبت شرکت و تصویب دو ترازنامه مالی شرکت در مجمع عمومی عادی

    شرایط صدور اوراق مشارکت توسط دولت

اگر دولت بخواهد اوراق مشارکت منتشر نماید باید قواعد ذیل را رعایت نماید : ( ماده 3 قانون نحوه انتشار اوراق مشارکت )
1- انتشار اوراق مشارکت از طرف دولت صرفاَ برای تامین منابع مالی مورد نیاز جهت اجرای طرح های عمرانی انتفاعی دولت مجاز است.
2- صدور اوراق مشارکت به میزانی مجاز است که در قوانین بودجه سالانه کل لکشور پیش بینی می شود.
3- تضمین بازپرداخت اصل و سود علی الحساب و سود تحقق یافته این قبیل اوراق توسط وزارت امور اقصادی و دارایی به عمل خواهد آمد. 


  • آخرین ویرایش:-
نظرات()   
   

طبق ماده 94 قانون تجارت، شرکت بامسئولیت محدود چنین تعریف شده است : ” شرکت بامسئولیت محدود، شرکتی است که بین دو یا چند نفر برای امور تجارتی تشکیل شده و هر یک از شرکاء بدون این که سرمایه به سهام یا قطعات سهام تقسیم شده باشد فقط تا میزان سرمایه خود در شرکت، مسئول قروض و تعهدات شرکت است “.
شرکت بامسئولیت محدود مانند شرکت سهامی از جمله شرکت هایی است که فقط سرمایه در آن دخالت دارد. ولی تفاوتی که این شرکت با شرکت سهامی دارد این است که سرمایه به سهام قسمت نمی شود بلکه شرکاء هر یک سهم الشرکه دارند که مجموع آن سرمایه شرکت را تشکیل می دهد. مثلاَ شرکتی که بین 5 نفر از شرکاء با سرمایه پانصد هزار ریال تشکیل می شود ممکن است اولی دویست هزار ریال و دومی یک صد هزار ریال و سومی هشتاد هزار ریال و چهارمی و پنجمی هر یک شصت هزار ریال سهم الشرکه آن ها باشد.
توجه داشته باشید که فقط در شرکت های سهامی و تعاونی است که سرمایه شرکاء به صورت قطعاتی به نام سهم در می آید. در شرکت مختلط سهامی نیز فقط سرمایه برخی از شرکاء به صورت قطعات سهم در می آید. در شرکت مختلط سهامی نیز فقط سرمایه برخی از شرکاء به صورت قطعات سهام در می آید و در بقیه شرکت ها، سرمایه به هیچ وجه به صورت سهم در نمی آید.
در این شرکت هر شریک فقط به میزان سهم الشرکه اش در قبال کلیه دیون شرکت مسئول است. بنابراین برای سرمایه گذاران قالب مطمئنی است، اما برای معامله کنندگان با شرکت مطمئن نمی باشد.
شیوه های اداره آن از شرکت های تضامنی و نسبی کامل تر است، اما به کاملی شرکت های سهامی و تعاونی نمی باشد ، از همین رو این قالب برای تشکیل شرکت هایی با تعداد زیادی از شرکاء مناسب نیست.

    مسئولیت هر شریک در شرکت با مسئولیت محدود

هر شریک فقط به میزان سرمایه ای که با خود به شرکت آورده است در برابر دیون و تعهدات شرکت مسئول است. ( ماده 94 ق. ت ) بنابراین از این نظر شرکت بامسئولیت محدود شبیه شرکت سهامی است. البته این اصل استثنائاتی نیز دارد ، یعنی در برخی موارد شریک در شرکت بامسئولیت محدود ، شریک ضامن تلقی شده و مسئول تادیه کلیه دیون شرکت است که این استثنائات عبارتند از :
1- وقتی در نام شرکت، عبارت ” با مسئولیت محدود ” قید نشده باشد که در این صورت مسئولیت شرکاء در مقابل اشخاص ثالث به خاطر دیون شرکت ، تضامنی می گردد. ( ماده 95 ق. ت )
به موجب ماده 95 : در اسم شرکت باید عبارت ” بامسئولیت محدود ” قید گردد. مهم این است که بلافاصله قبل یا بعد از نام شرکت، این عبارت درج شده باشد. در ماده 95 قانون تجارت ، ضمانت اجراء تخلف از این الزام چنین بیان شده است که شرکت در مقابل اشخاص ثالث شرکت تضامنی محسوب و تابع مقررات آن خواهد بود. اما باید توجه داشت که منظور قانون گذار فقط این بوده است که مسئولیت شرکاء در مقابل اشخاص ثالث، تضامنی می گردد. یعنی شرکاء نسبت به کلیه دیون شرکت مسئولیت دارند. بنابراین سایر احکام شرکت تضامنی مانند شیوه نقل و انتقال سرمایه و شیوه انحلال نسبت به آن جاری نیست.
2- وقتی که اسم شرکت متضمن نام یکی از شرکاء باشد ، که در این صورت شخص مذکور در برابر اشخاص ثالث مسئول تادیه کلیه دیون است . ( ماده 95 ق. ت )
3- اگر سهم الشرکه های غیرنقدی به مبلغی بیش از قیمت واقعی شان تقویم شده باشند، شرکاء نسبت به مابه التفاوت قیمت واقعی و قیمت تقویم شده مسئولیت تضامنی دارند. ( ماده 98 ق. ت )
4- در صورت بطلان شرکت بامسئولیت محدود، آن دسته از شرکایی که بطلان مستند به عمل آن هاست و نیز نظار و مدیرانی که در حین حدوث سبب بطلان یا بلافاصله پس از آن سرکار بوده اند، اگر مرتکب تقصیر شده باشند، در مقابل زیان دیدگان مسئولیت تضامنی دارند. ( ماده 101 ق. ت )


  • آخرین ویرایش:چهارشنبه 17 مرداد 1397
نظرات()   
   

مدارک لازم برای تقاضای ثبت علامت تجارتی
مرحله اول:
1-سه نسخه اظهار نامه ثبت علامت تجارتی و تکمیل آن طبق نمونه پیوستی
2-در صورتی که علامت تجارتی متضمن تصویر یا نوشته بخصوصی باشد ده قطعه از تصویر ضمیمه شود.
مرحله دوم:
3-ارائه یک نسخه روزنامه رسمی که آگهی تقاضای ثبت علامت تجارتی در آن درج شده است .
4-یک برگ تقاضای ثبت علامت تجارتی (بشرح نمونه پیوستی )
5-ارائه یک نسخه روزنامه رسمی که ثبت علامت تجارتی در آن درج و منتشر شده است.
6-ارائه یک برگ تصدیق ثبت علامت تجارتی.
7-ارائه برگ پایان خدمت در مواردی که اعلام خواهد شد .
8-ارائه فتوکپی شناسنامه .


  • آخرین ویرایش:-
نظرات()   
   

با توجه به هزینه های بالا برای جلب مشتری ، امروزه علائم تجاری ، از جایگاه ویژه ای برای تبلیغ و عرضه کالا و خدمات تجاری برخوردار هستند. این علایم برای این که بتوانند از حمایت قانون نیز برخوردار شوند می بایست از قواعد خاصی پیروی کنند. در این مقاله، به این قواعد می پردازیم.

    وجه تمایز داشتن (  Distinctiveness) و جدید بودن علامت تجاری

تغییرات مداوم و پایدار در صنعت تولید و رقابت روزمره در میان تولیدکنندگان، مستلزم ایده های خلاق و بدیع می باشد تا برندها بتوانند در این بازار حضور یابند. لذا علامت تجاری می بایست ابتکاری و جدید بوده و صفت مشخصه و یا " وجه تمایز " داشته باشد. اگر علامت صرفاَ نشانه های ساده باشد از محصول عرضه شده در بازار حمایت نمی کند و آثار خوب یک علامت ابتکاری را در بر نمی گیرد.
از این نظر، نشانه های ذیل را نمی توان برای علامت تجاری استعمال نمود:
الف- اسامی عام را نمی توان به نام علامت تجاری یا برند انتخاب نمود.زیرا این نوع کلمات جنبه عمومی داشته و مختص نوع بخصوصی از کالا نمی تواند باشد.مثلاَ کلمه قند را نمی توان برای محصول قند انتخاب نمود و یا اینکه شکل ماهی را بدون آنکه حالت مخصوصی داشته باشد نمی توان برای کنسرو ماهی انتخاب نمود.
ب- اوصاف اجناس نمی توانند به عنوان علامت تجاری انتخاب شوند،مانند باقلوای شیرین
ج- نشانه های ساده مانند خط مستقیم و اشکال هندسی یا رنگ های عادی نباید به عنوان علامت اختیار شوند مگر آنکه از ترکیب آن ها تصویر ابتکاری پیدا شود.
انتخاب ارقام برای علامت تجاری اگر حاکی از کیفیت جنس نباشد،اصولاَ اشکالی ندارد.مثلاَ انتخاب 222 برای نوعی از پارچه یا ارقام 4711 برای ادوکلن،ولی انتخاب ارقام 30 یا 40 یا 50 برای روغن موتور چون شاید به نظر مشتری حاکی از کیفیت جنس و درجه غلظت آن باشد جایز نیست.
انتخاب حروف نیز برای علامت اشکالی ندارد و امروزه اغلب علامات کارخانجات حروف اولیه نام کارخانه را نشان می دهد. مانند G.E.C-Fiat و غیره
شایان ذکر است، در اکثر کشورها برای تشخیص محصولات از یکدیگر، قوانین آن کشورها ، محصولات تجاری و صنعتی را به طبقات مختلف تقسیم می کنند و محصولات را در طبقات مختلف قرار می دهند. لذا در صورتی که شخص دیگری پس از انتخاب علامت مذکور بخواهد برای کالای خود از نوع مشابه از طبقه مزبور و از همان علامت قبلی استفاده کند،با ممنوعیت استفاده و ثبت علامت مواجه خواهد شد.

    عدم ایجاد اشتباه در نظر مشتری

علامت تجاری نباید مشتری را از لحاظ جنس یا مبدا علامت به اشتباه اندازد.مثلاَ برای پارچه پنبه ای نمی توان علامتی به عنوان سفید پشم انتخاب نمود، زیرا ممکن است مشتری تصور کند که پارچه مزبور پشمی است.به عنوان مثال، در فرانسه علامتی برای پارچه های پنبه ای به نام Lavablaine  انتخاب گردید که چون مشتری را گمراه می نمود باطل گردید.
یا مثلاَ علامت تجاری " سوپ تقویت " برای سوپ هایی که هیچ گونه عناصر ویتامینی یا معدنی خاصی را ندارند، به دلیل گمراه کنندگی قابلیت ثبت نخواهد شد.
ایجاد اشتباه در نظر مشتری، گاه ممکن است با انتخاب نام منطقه ای خاص به عنوان علامت تجاری برای کالایی مشخص که در اصل بین کالا و آن منطقه ارتباطی وجود ندارد، صورت پذیرد به نحوی که مصرف کننده به تصور اینکه کالا متعلق به آن منطقه است، راجع به نوع و وصف جنس دچار اشتباه شده و در انتخاب و خرید کالا گمراه شود.

    علائم منافی نظم عمومی، اخلاق حسنه و قانون نباشد.

ثبت علامت تجاری تابع شرایط خاصی است که در قوانین کشورهای مختلف با توجه به عرف جامعه، عفت عمومی ، اخلاق حسنه ، مصالح کشور و رعایت مسائل مذهبی و اخلاقی محدودیت هایی برای آن پیش بینی شده است.
علایم نژادگرایانه، شورش گرو مخالف عفت و نظم عمومی به دلیل تعارض در آداب نیک و پسندیده قابلیت ثبت ندارند.
وظیفه بررسی و رد علایمی که در تضاد با نظم عمومی و آداب یاد شده یا عفت عمومی باشد بر عهده ی  " اداره مالکیت صنعتی هر کشور "  می باشد.

    قابلیت نقل و انتقال

نقل و انتقال علایم تجاری از مهم ترین آثار ثبت علامت است .منظور از نقل و انتقال برند همان خرید و فروش برند یا علامت تجاری است که ممکن است یا به صورت قهری و غیر ارادی باشد و یا به صورت اختیاری و قراردادی.
انتقال قهری یا اجباری برند زمانی رخ می دهد که مالک اصلی فوت شده باشد و نقل و انتقال اختیاری برند بر حسب تنظیم قرارداد و صلح نامه و با رضایت و اراده ی شخص نسبت به انتقال برند صورت می گیرد.
در زبان انگلیسی Transmission معادل انتقال به کار می رود. امروزه، بر اساس عرف و رویه بازرگانان در ارائه عرضه کالا و خدمات تجاری علایم تجاری قابلیت شراکت، تقسیم و انتقال را دارد.
یادآوری می شود که به موجب قرارداد عمومی پاریس، " اگر بدون اجازه مقامات صالح، پرچم و نشان های دیگر دولتی، کشورهای عضو اتحادیه و نشانه و انگ ( = علامت ) رسمی و دولتی و تقلید آثار و علائم تاریخی و خانوادگی را برای علامت تجاری یا صنعتی یا عناصر این علامت بکار برند، کشورهای اتحادیه توافق دارند که تقاضای ثبت آن را نپذیرند و اگر این تقاضا ثبت شده است، ثبت آن را با اقدامات مقتضی باطل و استعمال آن را منع کنند ". 


  • آخرین ویرایش:-
نظرات()   
   


مجامع عمومی صاحبان سهام در شرکت های سهامی عبارتند از :
1) مجمع عمومی موسس
2) مجمع عمومی عادی
3) مجمع عمومی فوق العاده
وظایف مجمع عمومی موسس طی مقالات پیشین ، مورد بحث و بررسی قرار گرفت. در این مقاله ، به بررسی وظایف مجمع عمومی عادی می پردازیم.
مجمع عمومی عادی یا سالانه با حضور سهام داران شرکت، باید حداقل سالی یک بار تشکیل شود، البته بعضی از شرکت ها در اساسنامه خود، روز تشکیل مجمع عمومی سالیانه را معین می نمایند . مثلاَ اول خرداد ماه هر سال را انتخاب می کنند و قید می نمایند چنانچه روز مزبور مصادف با تعطیل عمومی شد، مجمع عمومی روز بعد تشکیل خواهد شد. این مجمع توسط هیئت مدیره دعوت می شود. در صورتی که هیئت مدیره به این وظیفه قانونی عمل ننماید وظیفه تشکیل مجمع عمومی عادی بر عهده بازرس یا بازرسان شرکت محول شده است . در نهایت چنانچه هیئت مدیره و بازرس شرکت نسبت به انجام این وظیفه قانونی اقدام ننمایند، مجمع عمومی عادی می تواند بر اساس دعوت دارندگان بیش از پانزده درصد سرمایه شرکت تشکیل شود.

    حد نصاب برای تشکیل مجمع عمومی عادی

در مجمع عمومی عادی، حضور دارندگان اقلاَ بیش از نصف سهامی که حق رای دارند، ضروری می باشد. هر گاه در اولین دعوت ، حد نصاب مذکور حاصل نشد، مجمع عمومی عادی برای بار دوم دعوت خواهد شد و با حضور هر عده از صاحبان سهامی که حق رای دارند؛ رسمیت می یابد و تصمیمات لازم نسبت به کلیه امور شرکت به جز آنچه که در صلاحیت مجامع عمومی موسس و فوق العاده است، اتخاذ خواهد نمود. مشروط بر آن که در دعوت دوم نتیجه دعوت اول قید شده باشد. ( مواد 86 و 87 ل. ا. ق. ت )

    وظایف مجمع عمومی عادی در ثبت و اداره شرکت سهامی عام

1- رسیدگی و اخذ تصمیم درباره کلیه امور جاری شرکت غیر از آنچه که در صلاحیت مجامع عمومی موسس یا فوق العاده می باشد.
2- رسیدگی به ترازنامه و حساب سود و زیان دوره مالی قبل و صورت دارایی و مطالبات و دیون شرکت و صورت حساب دوره عملکرد و سالیانه شرکت. رسیدگی مزبور پس از استماع گزارش مدیران و بازرس یا بازرسان شرکت میسر خواهد بود.
3- انتخاب مدیران و بازرس یا بازرسان
هیئت مدیره از طرف مجمع عمومی عادی انتخاب می شود. مدت خدمت آن ها حداکثر دو سال خواهد بود و همچنین مجمع عمومی عادی در هر سال یک یا چند بازرس را انتخاب می کند تا طبق مقررات به وظایف خود عمل نمایند. البته پس از پایان مدت خدمت ، انتخاب مجدد مدیران و بازرس یا بازرسان بلامانع است.
4- تصویب ترازنامه و دستور تقسیم سود بین صاحبان سهام
5- تعیین روزنامه کثیرالانتشاری که آگهی ها و اطلاعیه های شرکت تا مجمع عمومی عادی سال بعد در آن انتشار خواهد یافت.

    محدودیت ها و اختیارات مجمع عمومی عادی

به موجب ماده 94 ل. ا. ق. ت : ” هیچ مجمع عمومی ای نمی تواند، تابعیت شرکت را تغییر دهد و یا هیچ اکثریتی نمی تواند بر تعهدات صاحبان سهام بیفزاید “.


  • آخرین ویرایش:چهارشنبه 17 مرداد 1397
نظرات()   
   
آخرین پست ها